5ente

 Proudly created with Wix.com

  • Facebook - White Circle
  • Twitter - White Circle

"Όνειρα Θερινής Νυκτός" 2019

9-12 Αυγούστου 2019

 

Η ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. 5ΕΝΤΕ και το ARCADIAN SCREENINGS διοργανώνουν για 3η χρονιά κινηματογραφικό φεστιβάλ στα Άνω Δολιανά με τίτλο «ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ».

 

Η φετινή εκδήλωση είναι αφιερωμένη σε «ταινίες δρόμου».

Για το δρόμο που επιλέγουμε και που, αρκετές φορές, μας επιλέγει.
Για το δρόμο της επιστροφής και το δρόμο που μας πηγαίνει μακριά.
Το μοναχικό το δρόμο και το δρόμο που ο ένας κρατάει το χέρι του άλλου.
Για το δρόμο που φτιάχτηκε για να ενώνει, αλλά πολλές φορές δηλώνει και το σύνορο.
Και όλα όσα ο δρόμος «περιέχει»: τους ανθρώπους, τις ζωές, τις ιστορίες, τους φίλους, το μοίρασμα, το φόβο, την εσωτερική αναζήτηση, τη χαρά, τη λύπη, τη ζωή…

 

Οι προβολές γίνονται στην αυλή δίπλα στο καφενείο «Ονειρολόγιο» και είναι δωρεάν.

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

 

Παρασκευή 09-08-2019:

- «Ο Οδυσσέας από την Αρκαδία», Ερευνητική Ομάδα 1ου Λυκείου Τρίπολης

- «Italia | Short Cinematic Sequence», Γιώργος Κατσιάνης

- «Half yard”, σκην. Παναγιώτης Βεκρής

- «Ma Fi», σκην. Rami Ahmad

- «Το όνομά μου είναι Σουλτάν (και είμαι άνθρωπος)», συλλογική.

Σάββατο 10-08-2019:

- «Βαλκανιζατέρ», σκην. Σωτήρης Γκορίτσας

Κυριακή 11-02-2019:

- «Ο μανάβης», σκην. Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος

Δευτέρα 12-08-2019:

- «Τα δάκρυα του βουνού», σκην. Στέλιος Χαραλαμπόπουλος

Ώρα έναρξης προβολών: 21:30

 

 

Παράλληλες εκδηλώσεις:

 

  1. Σάββατο 10-08-2019: «Ο δρόμος της εικόνας του Αγιώργη». Γιαγιάδες του χωριού θα μας πουν ιστορίες για την μεταφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου από τα Άνω Στα Κάτω Δολιανά. Η οικογένεια Κατσιάνη και οι φίλοι τους θα παίξουν μουσική και θα τραγουδήσουν μαζί τους.*

  2. Απογευματινές προβολές παιδικών ταινιών.

  3. Έκθεση φωτογραφίας του Γ. Κ. Καραγιάννη με τίτλο «Καθ’ οδόν»

 

*Και οι δυο εκδηλώσεις θα καταγραφούν για να αποτελέσουν την βάση αντίστοιχων ντοκιμαντέρ.

 

 

 

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ

"Τα δάκρυα του βουνού"

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΣΤΕΛΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ

3 βραβεία  στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στο Λονδίνο:

Ειδική Μνεία για Τανία Μεγάλου Μήκους (Μυθοπλασίας)

Καλύτερη Φωτογραφία (Δημήτρης Κορδελάς) και

Καλύτερη Μουσική (Πλάτων Ανδριτσάκης).

Μια μεταφορά της Οδύσσειας στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
Μια συντροφιά μαστόρων πέτρας περιπλανιέται όπου υπάρχει δουλειά χτίζοντας σπίτια, γεφύρια, σχολεία, εκκλησίες. Υλικά τους οι πέτρες, τα δάκρυα του βουνού. Και οι ίδιοι όμως ορεσίβιοι• ο τόπος τους φτωχός, τους σπρώχνει σαν άλλα δάκρυα του βουνού, να ξενιτευτούν για να ζήσουν. Όχι πολύ μακριά τους μαίνεται ο πόλεμος. Εξαιτίας του είναι αποκομμένοι απ’ τα χωριά τους σχεδόν δέκα χρόνια. Η προσπάθεια του πρωτομάστορα Μάρκου και των μαστόρων να επιστρέψουν σπίτι τους εξελίσσεται σε μια σκληρή και εξοντωτική Oδύσσεια.

 

 

Συντελεστές:


Παραγωγή : ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ-ΕΡΤ-Αρκτος-ΕΚΚ-2/35

Παραγωγός : Πάνος Χαραλαμπόπουλος

Συμπαραγωγοί:

Βασίλης Κωνσταντιλιέρης

Δημήτρης Κορδελάς

Αντώνης Τολάκης

Νίκος Μούτσελος

Εκτέλεση παραγωγής:

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ

(Αλεξ. Αλεξανδρόπουλος Νίκος Κονδυλάτος)

Σχεδιασμός-Εκτέλεση παραγωγής:

Γιάννης Καραντάνης

Διεύθυνση παραγωγής:

Σταύρος Τσιαούσης

Νότης Κονδυλάτος (Λευκάδα)

Κατερίνα Ντεκουμέ (Τζουμέρκα)

Casting :

Λουκία Κατωπόδη

Βοηθός σκηνοθέτη: Αντώνης Τολάκης

Ήχος-Μιξάζ: Γιάννης Γιαννακόπουλος

Σκηνικά-Κοστούμια: Δαναη Ελευσινιώτη

Μοντάζ: Πιέτρο Ραντίν

Μουσική : Πλάτων Ανδριτσάκης

Φωτογραφία : Δημήτρης Κορδελάς

Σενάριο – Σκηνοθεσία : Στέλιος Χαραλαμπόπουλος

Trailer:

https://vimeo.com/263190532

"Ο ΜΑΝΑΒΗΣ"

 

 

 

 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΙΑΜΠΑΣΑΚΟΣ

Ο Νίκος Αναστασίου, πλανόδιος μανάβης, με τη γυναίκα του Σοφία,  από τη δεκαετία του 1980  κάνουν το ίδιο δρομολόγιο. Μία φορά την εβδομάδα, σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, ξεκινώντας από τα Τρίκαλα επισκέπτονται τα εγκαταλειμμένα χωριά της νοτιοδυτικής Πίνδου, μια διαδρομή 75 χιλιομέτρων. Τα τελευταία χρόνια τους βοηθάνε και τα δυο τους παιδιά. Ο Κώστας και ο Θύμιος. 

Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί το  ταξίδι τους στις τέσσερις εποχές του χρόνου το οποίο μεταμορφώνεται σε ένα συναρπαστικό όσο και συγκινητικό οδοιπορικό σε μιαν άγνωστη πλευρά της Ελλάδας.

  • Audience Award for a Greek film over 45 at 15th Thessaloniki Documentary Festival (2013)

  • Best Documentary Award, Greek Documentary Festival of Halkida 2013

  • Best Director Award, Greek Documentary Festival of Halkida 2013

  • Special Award 'Solidarity' at the 57th Trento International Film Festival (Italy)

  • Nomination for best documentary - Hellenic Film Academy

  • Special Mention - 20th Film Festival De La Lessinia

  • Special Mention - 2nd AegeanDocs International Documentary Film Festival

  • Mediterranean Film Festival, Rome, Italy, Official Selection

Σκηνοθεσία/Σενάριο: Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος, Διεύθυνση Φωτογραφίας: Χάρης Φάρρος, Συνεργάστηκε: ο Γιώργος Ραχματούλιν, Μοντάζ: Αποστόλης Αγρογιάννης, Τελική μίξη: Βαγγέλης Φάμπας

Trailer:

https://vimeo.com/33389830

ΒΑΛΚΑΝΙΖΑΤΕΡ

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΣΩΤΉΡΗΣ ΓΚΟΡΙΤΣΑΣ

Δυο φίλοι απ’ την Έδεσσα, ο Φώτης κι ο Σταύρος, για να πιάσουν την καλή σκαρφίζονται μια απίστευτη κομπίνα. Έχοντας ακούσει ότι η αγοραπωλησία ξένων τραπεζογραμματίων μπορεί να αποφέρει σημαντικά κέρδη, βάλθηκαν να πουλήσουν δολάρια στη μαύρη αγορά της Βουλγαρίας και να μετατρέψουν στη συνέχεια τα βουλγαρικά λέβα σε δολάρια σε μια τράπεζα της Ελβετίας. Πείθουν τη γυναίκα του Σταύρου, την Ελένη, να υπεξαιρέσει τα χρήματα του αφεντικού της ο οποίος λείπει σε ταξίδι και έτσι αποκτούν το αναγκαίο κεφάλαιο για το σχέδιό τους. Μέσα σε μια βδομάδα πρέπει να μετατρέψουν τις δραχμές σε δολάρια, να αλλάξουν τα δολάρια με λέβα στη Σόφια και να κάνουν τα λέβα ξανά δολάρια στη Ζυρίχη. Μετά πρέπει να επιστρέψουν στην Έδεσσα και να ξανακάνουν τα δολάρια δραχμές, να βάλουν τα «δανεικά» στη θέση τους και να καρπωθούν τη διαφορά που προκύπτει. Αλλά φευ!, το αποτέλεσμα επ’ ουδενί είναι το αναμενόμενο, καθώς στην τράπεζα της Ζυρίχης διαπιστώνουν ότι είχαν κάνει «τραγικό» λάθος στον υπολογισμό των ισοτιμιών των νομισμάτων, εκλαμβάνοντας τα σέντς για δολάρια. Το όλο εγχείρημα άρεσε, όμως, στη γυναίκα του αφεντικού η οποία βρήκε την ιδέα θελκτική: αν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς λανθασμένους υπολογισμούς, θα οδηγήσει στο ποθούμενο αποτέλεσμα.

Διασκευή Σεναρίου:

ΓΚΟΡΙΤΣΑΣ ΣΩΤΗΡΗΣ

Σενάριο Αρχική Πηγή:

ΤΟΤΛΗΣ ΣΑΚΗΣ"O ΣΥΝΔYΑΣΜΟΣ ΕΔΕΣΣΑ - ΖΥΡΙΧΗ"

Δ/ντής Φωτογραφίας:

ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ

Μοντάζ:

ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ ΤΑΚΗΣ

Ηχολήπτης:

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΝΙΚΟΣ

Σκηνογράφος:

ΑΡΣΕΝΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

Ενδυματολόγος:

ΑΡΣΕΝΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

Μουσική Σύνθεση:

ΠΟΡΤΟΚΑΛΟΓΛΟΥ ΝΙΚΟΣ

Trailer:

https://vimeo.com/32672397

Ο Οδυσσέας από την Αρκαδία

Ερευνητική ομάδα μαθητών 1ου Λυκείου Τρίπολης

«Ο χρόνος γυρίζει πίσω στην Τρίπολη το 1912 στις μαθητικές αγωνίες και τα όνειρα του 17χρονου τότε εφήβου μαθητή, Μάρκου Βερέμη, που πίστεψε πως θα τα καταφέρει και το έκανε. Γεννημένος στο Ζευγολατιό Αρκαδίας, ξεκίνησε να σπουδάσει ηλεκτρολόγος μηχανικός στην Αμερική και να χαράξει τα δικά του βήματα στη ζωή…». Μια περιπέτεια, στην οποία πρωταγωνιστούν ο εφευρέτης και βιομήχανος, Τόμας Έντισον, ο Αμερικανός Πρόεδρος, Χέρμπερτ Χούβερ και ο Βασιλέας Γεώργιος ο Α’. Στην ταινία ζωντανεύουν και αναπαρίστανται, το ταξίδι του, οι σπουδές του, οι περιπέτειες του στην Αλάσκα και τη Χιλή. Δημιουργική Ομάδα: Μαθητές 1ου Λυκείου Τρίπολης. Επικεφαλής: Μαρίνα Ρόζη. Σύμβουλος Σκηνοθεσίας: Κ. Σπυρόπουλος 16ΡΗΔΕΣ: Μια ομάδα 16χρονων μαθητών του 1ου ΓΕΛ Τρίπολης μιλάει για τα όνειρα, τις αγωνίες και την πόλη τους το 2016, την εποχή της κρίσης και της αβεβαιότητας, ρίχνοντας κλεφτές ματιές στο παρελθόν.

“Half Yard”

 

Σκηνοθεσία Παναγιώτης Βεκρής

Όπως δεκάδες καΐκια στην Ελλάδα, έτσι και σε ένα από αυτά στον Μόλυβο της Λέσβου Αιγύπτιοι ψαράδες πλαισιώνουν το πλήρωμά του. Το σκάφος είναι το “σπίτι” τους κι εκεί αναπτύσσουν όλες τους τις δραστηριότητες. Αόρατοι από τη δική μας καθημερινότητα.

 

 

 

 

 

 

“Ma Fi”

Ο Yousef είναι ένας Σύριος πρόσφυγας Παλαιστινιακής καταγωγής που ξέφυγε από τον πόλεμο στην Συρία, στο Yarmouk, για να καταλήξει σε στρατόπεδο προσφύγων στο Λίβανο. Έχει μαζί του τον βαριά άρρωστο παππού του. Η ταινία ακολουθεί το διπλό αγώνα του Yousef και του παππού του για μια νέα ζωή.

 

“Το όνομά μου είναι Σουλτάν (και είμαι άνθρωπος)”

 

Συλλογική

 

 

Ξεριζωμένος από τα 6 του χρόνια, ο Σουλτάν μεγαλώνει στην προσφυγιά. Στα 28 έχει πια τη δική του οικογένεια. Με τη γυναίκα και τα δύο παιδιά τους παίρνουν τη μεγάλη απόφαση. Το ταξίδι για τη Σουηδία είναι μακρύ, επίπονο και επικίνδυνο. Μα στον προορισμό μια ακόμα μεγάλη αγωνία τους περιμένει.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

 

 

Έκθεση φωτογραφίας

του Γ. Κ. Καραγιάννη με τίτλο

                                                        «Καθ’ οδόν»

Φωτογραφίες φύσης τραβηγμένες μέσα από αυτοκίνητο, θα εκτεθούν στο πλαίσιο του φεστιβάλ. Σε ένα φεστιβάλ που είναι αφιερωμένο "Στον Δρόμο", οι φωτογραφίες θα εκτίθενται στον κεντρικό δρόμο των Άνω Δολιανών

«Ο δρόμος της εικόνας του Αγιώργη».

Σάββατο 10-08-2019, ώρα 18:30

Γιαγιάδες του χωριού θα μας πουν ιστορίες για την μεταφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου από τα Άνω Στα Κάτω Δολιανά

«Ο δρόμος με τις θημωνιές».

Κυριακή 11-02-2019, ώρα 18:30

Παππούδες του χωριού θα μας πουν ιστορίες για τα καλοκαίρια που δούλευαν στις αλωνιστικές μηχανές. Ο Γιάννης Σούπος θα μας δείξει φωτογραφίες από εκείνη την εποχή.

 

Απογευματινές προβολές παιδικών ταινιών.

«Όνειρα Θερινής Νυκτός»

Κινηματογραφικό φεστιβάλ στα Άνω Δολιανά

(αφιερωμένο στην Αρκαδία και σε Αρκάδες σκηνοθέτες)

ΙΟΥΛΙΟΣ 2018

Κινηματογραφικές προβολές στα Άνω Δολιανά! Το γραφικό χωριό του Πάρνωνα, όπου επιλέξαμε να ζήσουμε, να εργαστούμε, να δημιουργήσουμε και ονειρευόμαστε να δώσουμε ζωή.

Τα δυο τελευταία Σαββατοκύριακα του Ιουλίου θα μετατρέψουμε την αυλή του καφενείου μας, του «Ονειρολογίου» σε θερινό σινεμά. Καλούμε λοιπόν όλους σας να παρακολουθήσουμε κάτω από τον έναστρο ουρανό των Άνω Δολιανών, ντοκιμαντέρ αφιερωμένα στην Αρκαδία από Αρκάδες δημιουργούς.

Οι προβολές θα είναι δωρεάν, ενώ, για να τιμήσουμε την παράδοση του «Ονειρολογίου», θα κερνάμε τσίπουρο και ποπκορν και χυμό για τα παιδιά.

Στις περισσότερες προβολές θα είναι παρόντες και οι σκηνοθέτες για να γνωριστούμε, να μιλήσουμε και, γιατί όχι, να ονειρευτούμε.

Τα «Όνειρα Θερινής Νυκτός» φιλοδοξούμε να γίνουν θεσμός και να αποτελούν το καλοκαιρινό ραντεβού των φίλων μας και φίλων των Άνω Δολιανών.

Το φεστιβάλ διοργανώνει η Κοιν. Σ. Επ. «5ΕΝΤΕ».

Η Κοιν.Σ.Επ. «5ENTE» καταγράφηκε τον Απρίλιο του 2016, παρότι η δραστηριότητά της ως άτυπη ομάδα είχε ξεκινήσει νωρίτερα. Η νομική μορφή της είναι  Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση.

Ιδρύθηκε από  μια παρέα πέντε φίλων. Κοινό χαρακτηριστικό όλων είναι η αγάπη μας για το χωριό Άνω Δολιανά, για την Αρκαδία, το όρος Πάρνωνα και την ευρύτερη περιοχή της Πελοποννήσου. Εκεί ζουν μόνιμα από το 2001 δυο από τα ιδρυτικά μέλη, μετά την επιστροφή τους από την Αθήνα, όπου ζούσαν, σπούδαζαν και δραστηριοποιούνταν επαγγελματικά. Στόχευσαν στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους και τη στροφή σε άλλες αξίες, παρότι τα Άνω Δολιανά έχουν ερημώσει με λιγοστούς πλέον κατοίκους. Επιθυμία μας είναι να κάνουμε τον τόπο μας ελκυστικό  προορισμό με θετικό κοινωνικό πρόσημο για τη τοπική κοινότητα.

Καλλιτεχνικός Διευθυντής: Στέφανος Παπαδόπουλος

 

Πρόγραμμα προβολών:

 

Σάββατο 21 Ιουλίου:

-«Πατρίδα είναι η παιδική ηλικία» («Et in Arcadia Ego»)  του Αλέξανδρου Παπαηλιού.

-«Ζωή στις ράγες» του Φίλιππου Κωνσταντόπουλου, που συμμετείχε στο Arcadia Screening.

 

Κυριακή 22 Ιουλίου:

-«Μία ζωή......... ποδήλατο» της Ευστρατίας Λιακόπουλου που συμμετείχε στο Arcadia Screening.

.-«Πέρασμα» του Φώτη Παπούλια, που συμμετείχε στο Arcadia Screening.

-«Με δύο χειρολαβές» της Κατερίνας Σιάμπου, που συμμετείχε στο Arcadia Screening.

-«Μαύρα σας μακαρούνια» των Γ. Μακρή, Ντ. Κιρκιλή, Γ. Παπαδοπούλου που συμμετείχε στο Arcadia Screening.

 

 

Σάββατο 28 Ιουλίου:

-«Είδαν τα μάτια μας γιορτές» του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου

-«Οι Φευγάτοι πάνε Αρκαδία» των Χρ. Γιατράκου και Αντ. Λεκόπουλου.

 

 

Ώρα έναρξης προβολών: 21:15

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ

«Πατρίδα είναι η παιδική ηλικία - ΕΤ IN ARCADIA EGO»

Η ταινία «Πατρίδα είναι η παιδική ηλικία - ΕΤ IN ARCADIA EGO» προβλήθηκε και διαγωνίσθηκε στην κατηγορία των Ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης (21 έως 30 Νοεμβρίου, 2003).

Κατά την απονομή των Κρατικών Βραβείων Ποιότητας 2003 του Υπουργείου Πολιτισμού, η ταινία βραβεύθηκε με το :

 « Βραβείο Ταινίας Τεκμηρίωσης Μεγάλου Μήκους».

Η σκηνοθεσία είναι του Αλέξανδρου Παπαηλιού, τη διεύθυνση φωτογραφίας υπογράφει ο Φίλιππος Κουτσαφτής (Αγέλαστος Πέτρα), ενώ μουσική για την ταινία έγραψε ο Παναγιώτης Στέφος.

Λίγα λόγια για την ταινία

Η ταινία είναι το αποτέλεσμα της δεκάχρονης ιστορικής και κοινωνικής έρευνας του σκηνοθέτη. Κυρίως όμως η έρευνα στρέφεται στη σχέση μας με τον εξωτερικό κόσμο. Οι αναμνήσεις και οι εξιδανικεύσεις της παιδικής ηλικίας λειτουργούν πάντα και αναδύονται μπροστά μας σε κάθε ευκαιρία. Πόσο μάλλον όταν κανείς περιδιαβαίνει τη μητρική του χώρα.

Ένα ντοκιμαντέρ με στοιχεία μυθοπλασίας.

Σε κάθε περιπλάνηση στον εξωτερικό κόσμο, αναδύονται μπροστά μας κομμάτια του εαυτού μας.

Η ταινία, είναι ένα ταξίδι επιστροφής στην παιδική ηλικία. Τη δική μου, ίσως και τη δική σας.

Ένα ταξίδι αυτογνωσίας.

Προσπαθεί να ανιχνεύσει τα ερεθίσματα και τα βιώματα-συνειδητά ή ασυνείδητα-που διαπερνούν, διαμορφώνουν και εγγράφονται στην παιδική μνήμη. Αναζητά, όλα αυτά, που μας κάνουν να νιώθουμε, να συγκινούμεθα, να σκεφτόμαστε, να αναπολούμε, να υπάρχουμε.

Μια ποιητική ματιά στην σημερινή πραγματικότητα της Αρκαδίας που αιμορραγεί και αργοπεθαίνει και ταυτόχρονα ο τόπος των παιδικών χρόνων του σκηνοθέτη. Η προσωπική του ουτοπία, μαζί με τις εικόνες των ρομαντικών ποιητών που ονειρεύτηκαν την δική τους Αρκαδία, άλλοτε αισιόδοξα και άλλοτε απαισιόδοξα.

Στην ταινία, ο Αρκαδικός πολιτισμός, όπως εξελίχθηκε από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και η Ευρωπαϊκή έννοια Αρκαδία, συμμετέχουν σε ένα ζωντανό διάλογο. Η Αρκαδία και οι συμβολισμοί που αυτή πήρε στο καλλιτεχνικό πεδίο, χτίζουν μια γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στον Ελληνικό και τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό.

Η σοφία όμως που πηγάζει από τα λόγια ενός απλού βοσκού και η ζωντάνια που ανακαλύπτουμε σε ένα ντοκιμαντερίστικο υλικό ενός μετανάστη του 1955, που μας μεταφέρει σε μια Αρκαδία που σφύζει από ζωή, τονίζουν την τραγικότητα της ιστορίας και της μνήμης.

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Η ποιητική ματιά πάνω σε ένα χώρο και στη σχέση που υπάρχει μ’ αυτόν, οδηγεί σ’ ένα αυθόρμητο πέρασμα από την πραγματικότητα στη φαντασία, από τον απλό στο ποιητικό λόγο, από το παρελθόν στο παρόν, από το ντοκιμαντέρ στη μυθοπλασία.

Αυτό που υπάρχει αλλά και αυτό που δεν υπάρχει, παρά μόνο μέσα μας, έχουν την ίδια ακριβώς αξία.

 

 

 

Κείμενο

του συγγραφέα Ανδρέα Μήτσου

(Α' Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας)

για τη ταινία

«πατρίδα είναι η παιδική ηλικία – ET IN ARCADIA EGO»

Όταν ρωτήθηκε το μαντείο των Δελφών ποιος είναι ο ευτυχέστερος άνθρωπος στον κόσμο, η Πυθία ονομάτισε τον Αγλαό, αγρότη από την Αρκαδία, ο οποίος δεν είχε ποτέ του εγκαταλείψει το μικρό τόπο του. Αυτός ο χρησμός ερμηνεύει, πιστεύω, την ταινία του Αλέξανδρου Παπαηλιού.

Αποτελεί δηλαδή το ντοκιμαντέρ αυτό μία αναδρομή προς τον αυθεντικό εαυτό και την αρχέγονη μνήμη. Η επιστροφή στην Αρκαδία υπαινίσσεται την πορεία συνάντησης του αναλλοτρίωτου εαυτού, σύμφωνα και με την περίφημη φράση των Ρομαντικών που αποτελεί και τον υπότιτλο της ταινίας : "Et in Arcadia ego". "Κι εγώ στην Αρκαδία". Με το ρήμα να επικρέμαται απροσδιόριστο.

Ο Παπαηλιού υποδεικνύει το θαύμα ως προϋπόθεση πρόσληψης του κόσμου και εναποθέτει στην αθωότητά μας για να το εντοπίσουμε και να το ανασύρουμε από μέσα μας. Αυτή είναι η "πορεία πλεύσης" του ντοκιμαντέρ, το οποίο με στοιχεία μυθοπλαστικής ανασύστασης του τόπου και των προσώπων και μάλιστα ανάδειξης της προσωπικής μνήμης και πορείας του δημιουργού, επιδιώκει να καταδείξει την Αρκαδία του χθες και του σήμερα αλλά και του αύριο ως προοπτική και καταφυγή. Γιατί το αύριο λουφάζει, κατ' αυτόν, κρυμμένο στο χθες. Οι θεοί και οι μύθοι παραμένουν εσαεί ζωντανοί και ενεργοί στην Αρκαδική γη.

Λιτή η αφήγηση και τα μέσα της ταινίας στην οποία αποφεύγονται οι λεκτικές υπερβολές και τα σκηνοθετικά ευρήματα. Η "επιστροφή", απαιτεί τον ουσιώδη λόγο. Το τοπίο της ψυχής και το εξωτερικό τοπίο, το ιδεατό σκηνικό προς μια ιδεατή Αρκαδία, προς την ουτοπία, συντελείται με διακριτικότητα προς την παράδοση και την ατομική μνήμη. Η νοσταλγία εμφιλοχωρεί επιτηρούμενη πάντως άγρυπνα. Έτσι η ταινία κατορθώνει να αναδείξει τη βαθιά μεταλλαγή του τόπου και των ανθρώπων  σε συνάρτηση με την απώλεια του πολύτιμου χρόνου της παιδικής ηλικίας.

Η αγαθή τύχη και η επίπονη προφανώς αναζήτηση του σκηνοθέτη, απέφεραν ως καρπό τους το παλιό φιλμ ενός μετανάστη, το οποίο παρουσιάζει την Αρκαδία του 1955 και παρεμβάλλεται αφηγηματικά δένοντας τους διαφορετικούς και παράλληλους χρόνους. Η σπουδαία μορφή ενός βοσκού αφηγητή, σοφού και ταυτόχρονα αφελούς, ο οποίος αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του τοπίου του, ανασυσταίνει το παρελθόν και περιγράφει προφητικά το μέλλον. Ο ανεπιτήδευτος λόγος συγκινεί και προβληματίζει.

Ένα πέπλο θλίψης διαπερνά ωστόσο τη συνολική αφήγηση του ντοκιμαντέρ. Είναι η θλίψη του τοπίου, η συνείδηση του απολεσθέντος χρόνου και η απειλή του. Η λεπτή αυτή θλίψη υποδηλώνει το ύφος του σκηνοθέτη και την οπτική γωνία θέασης του κόσμου του. Το ύφος αυτό αναδεικνύεται στο ρυθμό αφήγησης, τη θαυμαστή φωτογραφία και το άψογο μοντάζ.

Η μουσική ακόμα σε αρμονία με τη νομοτέλεια του αναβιούμενου κόσμου και η διακριτική  και ώριμη ερμηνεία των ηθοποιών, στο μικρό κομμάτι της μυθοπλασίας, συντελούν στην καλλιτεχνική αρτίωση του ντοκιμαντέρ.

Το όλο εγχείρημα συνιστά μια τρυφερή και συνάμα δυναμική απόπειρα να εκφραστεί το ανείπωτο, γιατί όπως λέει πάλι η Πυθία στο χρησμό της προς τους Σπαρτιάτες "Μου ζητάς να σου πω για την Αρκαδία, μου ζητάς πολλά. Δεν θα σου πω τίποτα".

Οι "φθεγγόμενοι ιχθύες" του επιλόγου του ντοκιμαντέρ, αυτό υπαινίσσονται. Την αδυναμία να εκφραστούν τα αφανή και τα άδηλα, να αρθρωθούν τα άρρητα. Ο Παπαηλιού γνωρίζει καλά πως ελάχιστο από τη σιωπή μπορεί να αντληθεί. Μ' αυτή τη συνείδηση αρκείται στο λίγο της σιωπής και στην πολυτιμότητά της.

 

Ανδρέας Μήτσου

    συγγραφέας

«Είδαν τα μάτια μας γιορτές»

Ντοκιμαντέρ με θέμα τα τρία ιερά προϊόντα της Μεσογείου, το κρασί, το στάρι και το λάδι. Σε τρεις χώρες που βρέχονται από τη Μεσόγειο, τις ίδιες μέρες του χρόνου, με τις ίδιες κινήσεις, οι κάτοικοι της Μάνης, της Σαντορίνης, της Κερασιάς Καρδίτσας, της Οινόης Αττικής, της Κορακοχώρας Ηλείας, του Σερίντζε, του Ορτακλάρ, του Αγιοκλί, του Πομαράντζε, του Αρέτσο, της Γκαρφανιάνα, του Βολπάιο, της Σιένα και άλλων περιοχών της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Ιταλίας, κάνουν τα ίδια ακριβώς πράγματα, που τους επιβάλλονται από τον κύκλο της φύσης. Οι δραστηριότητες αυτές, των οποίων οι απαρχές χάνονται στα βάθη του χρόνου και της ιστορίας, συνδέονται με έθιμα και συνήθειες βαθιά ριζωμένες που επιβιώνουν ακόμα και στις μέρες μας –όχι για πολύ ακόμη δυστυχώς.

σενάριο – κείμενα σκηνοθεσία :

ΣΤΕΛΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ

φωτογραφία :

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΑΡΙΓΟΣ

μουσική :

ΝΙΚΟΣ ΚΥΠΟΥΡΓΟΣ

μοντάζ :

ΙΩΑΝΝΑ ΣΠΗΛΙΩΠΟΥΛΟΥ

ήχος :

ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

μιξάζ :

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΥΜΠΟΠΙΩΤΗΣ

σύμβουλος :

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΗΣ

ειδικοί σύμβουλοι :

FRANCESCO DI IAKOVO (Ιταλία)

NIYAZI DALYANCI (Τουρκία)

αφήγηση :

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ

παραγωγός :

ΘΑΝΟΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

εκτέλεση παραγωγής :

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ

παραγωγή :

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ – ΕΚΚ – AMIP (Γαλλία) – ΕΤ-1 – TV 10 ANGERS (Γαλλία) – LUMIERE TELEVISION (Κύπρος)

 

 

Με την υποστήριξη του ταμείου EURIMAGES του Συμβουλίου της Ευρώπης και του προγράμματος MEDIA της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Χορηγία : ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

 

Βραβεία

- Βραβείο κοινού, Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2001

- 2ο Κρατικό Βραβείο Ποιότητας Ντοκιμαντέρ 2001

- Βραβείο, Διεθνές Φεστιβάλ Περιβαλλοντικού Κινηματογράφου,  Teramo 2000.

-«Ζωή στις ράγες»

Ένα βιωματικό ντοκιμαντέρ από έναν άνθρωπο που έζησε στο σιδηρόδρομο ολόκληρη την εργασιακή ζωή του μέχρις ότου το τρένο σταμάτησε να σφυρίζει στην Πελοπόννησο, έπαψε να κινείται και να μεταφέρει ανθρώπους, όνειρα και αγωνίες.

«9201 ταξίδια ατελείωτα, μηχανές, κουφάρια. Γεράσανε όλοι πέσανε κάτω. 9207 Αθήνα – Πάτρα, δρομολόγια. Χαρές – λύπες – δυστυχήματα. Ερημιές, λεηλατημένα όλα. Ξύπνησαν μνήμες γεμάτες με στιγμές και συναισθήματα. Ένιωσα τους δαίμονες του παρελθόντος μου να χορεύουν εκστασιασμένοι την ώρα που κάναμε αυτό το ταξίδι, πάνω σ’ αυτές τις ράγες βρισκόταν η αλήθεια…»

Μια Ζωή στις Ράγες, μέσα από το προσωπικό αρχείο του δημιουργού σε συνεχές πήγαινε έλα από την παιδική ηλικία στην ώριμη ζωή, από τα εφηβικά σκιρτήματα ως το βίαιο τέλος μιας διαδρομής που άρχισε από το Χαρίλαο Τρικούπη και τερματίστηκε στις αρχές του μεθεπόμενου αιώνα.

Ο βετεράνος Μηχανοδηγός επιστρέφει σε σταθμούς και αμαξοστάσια, ψηλαφεί τα απομεινάρια από βαγόνια, μηχανές και μνήμες σε ένα ταξίδι στις ράγες από το παρελθόν στο σήμερα, με επιβάτες τους συναδέλφους του και μηχανοδηγό την αγάπη τους για τα τρένα. Κανείς πια δεν τα βλέπει να περνούν.

Οι λήψεις είναι από το προσωπικό αρχείο του Φίλιππου Κωνσταντόπουλου και Αλέξανδρου Σικαλιά.

σενάριο – σκηνοθεσία – μοντάζ: Φίλιππος Κωνσταντόπουλος
τίτλοι – κείμενα – επιλογή μουσικής: Χριστίνα Μπάρκα
δημιουργική ομάδα: Φίλιππος Κωνσταντόπουλος – Χριστίνα Μπάρκα
σύμβουλος λήψεων: Γελωργιος Μαντάς
voice over: Χρήστος Γιαννακόπουλος
σύμβουλοι σκηνοθεσίας – σεναρίου: Μάρκος Γκατίν, Άγγελος Κοβότσος, Κώστας Σπυρόπουλος, Χρόνης Θεοχάρης.

Η ταινία δημιουργήθηκε στο εργαστήριο παραγωγής «Φτιάξε τη δική σου ταινία» του StoryDoc, μια διοργάνωση του Δήμου Τρίπολης.

Με Δυό Χειρολαβές

Κατερίνα Σιάμπου

Καλλιτεχνικά δίλημμα, εσωτερικές περιπλανήσεις, παιδικά βιώματα, φοιτητικά χρόνια,  επαγγελματική επιτυχία και... ο διορισμός στον ΑΣΕΠ, στο μικρόκοσμο της πόλης μας, για έναν μουσικό δημιουργό που αισθάνεται άπατρις.   Γεννήθηκε στην Γερμανία, μεγάλωσε στην Ξάνθη, κατάγεται από την Κέρκυρα, ανδρώθηκε στην Αθήνα, σήμερα ζει, εργάζεται και δημιουργεί  στην Τρίπολη.

 

https://vimeo.com/256085717

«Μαύρα σας Μακαρούνια»

Ντιάνα Κιρκιλή, Γεωργία Παπαδοπούλου, Γιώργος Μακρής

Η μαρτυρία μιας νοσηλεύτριας στα Σανατόρια της Αρκαδίας- ίσως της τελευταίας εν ζωή. Μια δραστηριότητα κοινωνικής φροντίδας σε πολλές περιπτώσεις εξελίχθηκε σε κέντρα ιαματικού τουρισμού και ανάδειξης της Αρκαδίας ως ορεινού προορισμού πριν το μάρκετινγκ της τουριστικής βιομηχανίας έρθει και στην Ελλάδα.


Η ερήμωση στα Σανατόρια εικονοποιείται, στην ατμόσφαιρα της συνέντευξης-συζήτησης με τη νοσηλεύτρια. Τώρα ,πλέον, είναι η ίδια που έχει ανάγκη τη φροντίδα και τον παρηγορητικό λόγο των δικών της ανθρώπων

Mια Zωή …. Ποδήλατο

 

Ευστρατία Λιακοπούλου

Η ταινία, ιχνηλατεί τις διαδρομές των ποδηλατών της Τρίπολης στη δουλειά,στη βόλτα, στην αναψυχή -μύηση στους 3 και κατόπιν στους 2 τροχούς για κάθε παιδι που μεγάλωσε στην Πλατεία Αρεως. Μια πόλη, άλλοτε πρωταθλήτρια στη χρήση του ποδηλάτου, στριμώχνει τωρα στους δρόμους της τους συγχρονους ποδηλάτες , αλλά συνεχίζει και βγάζει πρωταθλητές στην αγωνιστικη ποδηλασία. Μια δοκιμασία για τον πολιτισμό της καταχρηστικης χρήσης αυτοκινήτου είναι η ταινία στην οποία πρωταγωνιστούν και αφηγούνται οι ιστορικοί ποδηλατάδες της πόλης και οι Ιππότες των δύο τροχών

Πέρασμα

  Φώτης Παπούλιας, Ελλάδα

Η ταινία ακροβατεί με επιτυχία και ευαισθησία ανάμεσα στη προσωπική βιωματική κινηματογράφιση, ένα home video και την ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη. Η κινηματογράφηση έγινε το Πάσχα του 2005 στην Τριπολη και τη Σιλίμνα σε μια μορφή προσωπικού-οικογενειακού –κοινοτικού ημερολογίου της Μεγάλης Εβδομάδας και της Ανάστασης. Στίχοι από ένα ποίημα-ημερολόγιο του Ελύτη ακούγονται στην αυθεντική ανεπιτήδευτη καταγραφή Εκτοτε η ταινία παρέμενε στο προσωπικό αρχείο του Παπούλια ώσπου συνάντησε ολόκληρο το ποίημα του Νομπελίστα , που φαντάζει σαν να γράφτηκε (και) γιαυτη την ταινία

-«Οι Φευγάτοι πάνε Αρκαδία»

των Χρ. Γιατράκου και Αντ. Λεκόπουλου.

Από το έναστρο καταφύγιο του Πάρνωνα στις παραλίες του Άστρους και από την ηρεμία της Καστάνιτσας στον ξέφρενο αγώνα downhill στα Άνω Δολιανά, "Οι Φευγάτοι" ταξιδεύουν παρέα σας

Trailer:

https://youtu.be/MPtonBpzAu0

 Τα πρώτα  «Όνειρα Θερινής Νυκτός» έλαβαν χώρα τον Ιούλιο του 2012 και διοργανώθηκαν από το "Ονειρολόγιο".

Tα Σαββατοκύριακα εκείνου του μήνα η αυλή του «Ονειρολογίου» και ο δρόμος μπροστά, μεταμορφώθηκαν σε θερινό σινεμά του οποίου η οθόνη (στηριγμένη σε γειτονικό σπίτι) φιλοξένησε ταινίες μικρού μήκους, ελληνικής και ξένης παραγωγής,  ένα «Ημερολόγιο Μοτοσυκλετιστικού Ταξιδιού στην Ρουμανία», την ταινία «Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας» και τη βραβευμένη ταινία του Σ. Χαραλαμπόπουλου «Τη νύχτα που ο Φερνάντο Πεσσόα συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καβάφη», με την παρουσία του ίδιου του σκηνοθέτη.

Η παρακολούθηση των ταινιών ήταν δωρεάν, ενώ λειτουργούσε χαριστικό παζάρι και οι οικοδεσπότες κερνούσαν τσίπουρο και ποπκορν.

Επιστροφή                                                                                Αρχική Σελίδα